Çok seviyorum
Tren kokusunu is kokusunu
Ben trenci çocuğuyum
İki dağın arasında
Ara istasyonlarda
Tren raylarının arasında
Katranlı traverslerin arasında
Büyüdüm ben
Yirminci yüzyıl teknolojik çağında
Kara saplanıp haftalarca
Yollarda kalan trenler
Gördüm ben
Çok seviyorum
Tren kokusunu is kokusunu
Trenlerde köfte ekmek pişmiş yumurta
Doyumu beş kuruşa suda
Sattım ben
İki dağın arasındaki beyaz sessizlikte
Trenlerle yattım trenlerle kalktım ben
Yokluk
Yoksulluk
İs kokusu
Tahta kurusu
İstasyon lojmanları
İstasyon çocukları
Yanmamış istim kömürü
Siyah maltız gaz tenekesinden
Bir kova da sıcak su
Kara trenden
Ne de çok makbule geçerdi doğrusu
Yıkanırdık yuğunurduk bedavadan
Çok seviyorum
Tren kokusunu is kokusunu
Kış gecelerinde ayaz gökyüzünü
Kar gıcırtısını
Kızak kaymasını
Bu soğuk ve yalnız dağ başında
Bir de sıcak ayran çorbasını çok seviyorum
Bu dağ başında üç beş aile
Birbirine bağlı ve de kenetli
Onları birbirine bağlıyan
Sade ve tekdüze yaşam
Bir de ufukta siyah bir duman
Kara tren
Ve de yazgımın çizgisi