“Biz, otuz-kırk kadar,” dedik.Hayret etti.
“Yalnız öğleye kadar,” dedim, onlar;
“Olamaz!”deyince;
“Yarın saat dokuzda Gülhane’ye buyurun.” dedim.
Ertesi gün Yarbayı klinik şefimizin ofisinde çay içerken gördüm.Bizi izlemeye gelmiş.Her günkü şovumuza başladık.Askerleri sıraya dizdik,bir küvetin içinde cam şırıngaya çekilmiş 30-40 enjektörle hemşire geldi.Biz başladık askerlere novakain iğnesi yapmaya.Son askerden sonra ilk askerin dişini çekiyoruz.Kırılanları bekletiyoruz.Sonra kırılanlara cerrahi çekim yapıyoruz.Amerikalı yarbay bizi hayretle izledi.Ayrılırken bize;
“Siz ya sihirbazsınız yada diş hekimi değilsiniz,” dedi.
Gülhane Tıp Akademisi bizim için çok faydalı oldu.Elimiz bıçak tuttu. Birçok küçük cerrahi müdahaleleri ve çene kırıklarını tedavi etmeyi öğrendik.Büyük ameliyatlarda çeşitli bilgiler öğrendik ve tecrübeleredindik.Bir senede hızlandırılmış tıp eğitimi almış olduk.Kendimize büyük güven geldi.
İki üç ay sonra ben ve Muharrem arkadaşım, Aydınlıkevler’de dört odalı bir ev kiraladık. İkimizde talebe iken nişanlıydık.Evlenmeye ön adımımızı attık.İki oda onlara, iki oda bize olmak üzere bölüştük.Filiz’e gerekli nikah evraklarını gönderdim.Erzincan Nikah Memurluğundan gün almasını istedim.16 Aralık 1965 gününe, gün aldığını söyledi.Böylece evliliğe ilk adımımızı attık.