elektrikli değirmenler yoktu.Kars’ta bu mesleği Malakanlar yapardı.Su yukarıdan aşağıya akarken, ağaçtan yapılmış bölmeli tekerlek gibi bir aygıta çarpar o döndükçe değirmen taşlarını döndürürdü.
Burada biraz Malakanlardan bahsetmek isterim.Malakanlar, II. Çar Nikola zamanında sürgün edilmişler.Sürgün olmalarının sebebi deOrtodoks dininde “haç”a tapmak istememişler.Hristiyan dinine göre haftada iki gün süt içme,diğer günler içmeme emrediliyormuş,oysa Malakanlar her gün süt içmek istiyorlarmış.Tanrı ile kul arasında tüm aracılara karşıymışlar.Ayrıca domuz eti yemek istemiyorlarmış.Bu yüzden kilise ile ters düşmüşler.Çar da bunları çeşitli yerlere sürgün etmiş.O zaman Kars Sovyetlerinmiş.Bir kısım Malakanlar da Kars’a gelmişler.Çok çalışkan, dürüst, barış seven,savaşa karşı olan insanlarmış.Köylerini hep su kenarlarında kurmuşlar.Marangozluk,demircilik vs. çeşitli el sanatlarında becerikli kişilermiş.
Karslılarla iyi komşuluk ilişkileri içinde yaşamışlar.Ben onları çok sevmiştim.Sarışın, güzel kızları vardı.Çok miktarda kaz ve ördek yetiştirirlerdi.İnekleri bizim ineklerden çok süt verirdi.Velhasıl ellerinden her iş gelirdi.
Ortaokul birinci sınıfta çektiğim çileyi gören babam, Erzurum’a tayin istemiş.İsteğini uygun bulmuşlar,tayinimiz Erzurum’a çıktı.Bize lojman bulamadılar. Erzurum Tren Garı’nın üstünde iki oda ve banyosu bulunan bir yer verdiler.Kira vermekten iyi