bir heyecanla vapura çıktık.Görevliye biletleri gösterdim, kamaralarımızı tarif etmesini söyledim.
“Bayım, kamara mamara yok, kadınlar kadın koğuşuna, erkekler erkek koğuşuna gidecek!”
Şaşırdık, ani bir kararla gemiden hemen inip kıyıya gitmeye karar aldık.Bizi getiren tekne oradaydı, el ettik, sandala bindik.Sahibi Karadeniz şivesiyle:
“Ne oldi haçan?Şimdi pindünüz, şimdi indünüz,”deyince, bizi aldı bir gülme,bütün üzüntümüzü aldı götürdü.
Şimdi düşünüyorum da bütün bu sosyal faaliyetlere ve hastalarıma nasıl vakit ayırdım.Aileme çocuklarıma ne kadar zaman ayırabildim?Arkamda Filiz gibi bilinçli bir anne olmasa ben, bu faaliyetleri yapamazdım.Kendisine teşekkür ve şükranlarımı sunarım.
Geriye baktığımda torunlarıma anlatacak çok şeyim var.Demek ki, boş yaşamamışım.Yalnız kendim için yaşamamışım.Ülkeme faydalı olmak için, her konuda çalışmışım, yaşamımdan zaman ayırmışım.
Bu görevleri yapmaktan çok mutluyum.
KALP KRİZİ GEÇİRİYORUM
Bu kadar hızlı yaşamanın, bu kadar faaliyetlerde bulunmanın sağlık faturasını elbet bir gün ödeyecektim.İşte o gün, bu gündü.Bir nisan benim doğum günüm.Evde ailece kutladık.Beni seven, doğum günümü tebrik etmek isteyen dostlarım da muayenehaneye