Sayfa 152 / 224
Hiç bilmedin kadınlığını
Ve de insanlığını
Evrenin bir parçası gibi
Gördün kendini
Devindin durdun
Onun için halinden hiç şikâyet etmedin
Benim garip anam
Benim cahil bırakılmış anam
Benim çilekeş anam
Bilmedin bilemedin
Bildirmediler
Seni durmadan sömürdüler
Ağzına yaşmak verip susturdular
Günah dediler
Ayıp dediler
Töre dediler
Eksik etek dediler
Kadın dediler
Avrat dediler
Saçı uzun aklı kısa dediler
Seni gri kalmışlığın sonsuzluğunda
İnsanlıktan sildiler
Şimdi kırkaltı yaşında
Mezarındasın
Ancak huzura kavuştun
Ancak dinleneceksin
Seni şu mezar taşının başucunda
Hep özleyeceğim
Ve Anadolu’nun analarına