İstasyona taşındıktan sonra çocukluk mesleğime geri döndüm.Trenlerde köfte ekmek satmaya başladım.Hereke-Gebze arası bir trenle gidip başka trenle dönüyordum.Köfteyi evde annemle ikimiz beraber yapıyorduk.Anneme ilave bir iş olduğunu ve işlerinin aksadığını görünce, köfte ekmek yerinepişmaniye,taze fındık,can eriği gibiyiyecekler satmaya başladım.Tabii ki, trene kaçak biniyorduk.Kondüktörler göz yumuyorlardı, ama bazen müfettişler olunca cezalı bilet kesiyorlardı.Hereke’de tren beklerken deniz kıyısına giderdim.Hereke Kürek Takımı’nın antrenmanları olurdu, onları izlerdim.Denize girerdim.Böylece tren bekleme zamanımı keyifli hale getirirdim.Bazı günler denizden ayrılamazdım, bir sonraki trene kalırdım.
Ben ikmale kaldığım iki dersimin sınavına girmeden önce babam beni Haydarpaşa’daki işletme binasında ikinci kata çıkardı.Bir odaya girdik,beni tanıştırdı.
“İki dersten ikmali var, 15 gün sonra girecek,geçerse Eskişehir’deki DDY okuluna alabilirmisiniz?” diye sordu. Adam:
“Seyyar Efendi, sınavlar yapıldı, kazananlar Eskişehir DDY Hastanesinde muayene olacak, sağlamsa okula kaydolacaklar.Derslerini versin, yedek listede ona yer veririm,” dedi.
Babam, bana sormadan beni de demiryolcu yapmak istiyordu.Babamın nasıl çektiğini,kıt kanaat nasıl geçindiğimizi bildiğim için, ben memur olmak istemiyordum.Oysa benim hayallerim vardı.Okuyup